Почему я чувствую себя несчастной на работе: откровения мамы
Жолдасым да, мен де үйден жұмыс жасаймыз. Көбіне бір-бірімізге қарсы бір үстелдің басында отырамыз. Менде соңғы кезде жұмыс көп болып жүр, сондықтан мен көбіне ноутбукқа үңіліп отырамын.
Бүгін де солай отырып, телефоныма бір қарап қалсам, жолдасымнан хабарлама келгенін көріп қалдым. Ашып қарасам, менің суретім және мынадай хабарлама: «You look sad, I don’t like it. Тастайсын ба жумысты?».
Басында түсінбей қалдым, кейін суретіме дұрыстап қарасам, қатты үңіліп отыр екенмін, кішкене де көңілсіз көрініп тұрдым. Жолдасыма қарап күлімсіреп: “уайымдама, бәрі жақсы”, - дедім. Бірақ өзім ойланып қалдым, мүмкін шынымен де бақытсыз шығармын мына жұмыста…
Жұмысым жаман деп те айта алмаймын, тек кейде стресс боламын көптігінен. Қазіргі экономикалық жағдайды ойлап, алвп отырған ақшамнан да бас тартқым келіп тұрған жоқ. Бәрі қымбаттап кетті, шығын күннен-күнге өсуде, алайда үйреніп қалған өмір деңгейін де түсіргім келмейді.
Ең дұрысы, әрине, сүйікті ісіңмен айналысу, мүмкіндік болып тұрса, бірақ қазір жұмыспен оған кірісе алмай тұрмын.
Сосын Ыстамбұлда тұрған кезіміз есіме түсіп кетті. Жолдасымның бір айлығына (ол кезде көп те емес еді айлығы) тамаша өмір сүретінбіз. Пәтер жалдау, күнделікті тамағымыз (аптасына бірнеше рет сырттан тамақтанатынбыз), қыдыруымыз (мұражайлар, көрмелер, басқа қалалар, т.б.), киіміміз, аурухана, және де осының бәріне қоса, үйді жинайтын әйел болатын. Рақат өмір еді сол кезде мен үшін, әлі сағынамын :)
Не себептен осыншама ұзақ пост жазғанымды да білмеймін, жай “venting out” үшін-ау. Соңына дейін оқып, түсінгендер болса, бақ-қуат берсін сендерге Аллаһ тағала :)
Асия·Мама четверых детей
Мен де посттың мағынасына қатты кірмей, сіздің қазақша қалай әдемі жазғаныңызға таң қалдым😍 Менің де осылай жазғым келеді.. Осындай посттарды оқып ақырын үйреніп жатырмын, рахмет сізге!
·5 отметок «Нравится»5·Ответить