Как проводили вечера в детстве: книги, театр и семейные традиции

Кішігірім кітапханамыз.

Ата-анамның үйінде кітапхана біршама үлкен болатын, анам бізге түрлі-түрлі кітап алатын. Классиканың барлығы болмаса да, ең әйгілі кітаптары болатын үйде.

Кешке бәрі өз бөлмесіне кіріп, кітап оқып отыратын. Әпкем тығылып, түнімен кітап оқитын, анам оған ұрысатын “көзден көз қалмайды” деп)

Кейде бәріміз отырып, бір кітап таңдап, соны біреу дауыстап оқитын. Сосын бәріміз талқылайтынбыз. Кітаптар көбіне орысша болатын, өкінішке орай, бірақ сол себептен орыс тілін жақсы үйренген едім.

Түрлі өлеңдерді жатқа айтып отыратынбыз: Абай, Мақатаев, Пушкин, Есенин, т.б. “Письмо Татьяны к Онегину” әлі есімде, ұмытылмайтындай миымда жазылып қалған.

Кешкі қызықтардан тағы бірі - театр ойнау болатын. Сіңлім екеуіміз бір ертегінің қойылымын көрсететінбіз. Кәдімгідей киімін дайындап, бәрін бір бөлмеге отырғызып, өзіміз барлық рөлдерді ойнап шығатынбыз.

Қазіргі заманда бәрі электронды форматқа көшсе де, қағаз кітап жақсы көремін. Көп көшіп-қонып жүргендіктен жинай алмадық, бірақ болашақта кітапхананы үлкейтуді қалар едім.

Сіздің балалық шақтағы кештер қалай өтті? Бос уақытта не істедіңіз?