Күнделік
Күнделік жүргізу мектеп кезінен басталған. 7-сыныпта (1998-1999 жж) ағылшын тілі мұғалімінің айтуымен бастадым. Ағылшын тілін жақсырақ меңгеру үшін жаттығу ретінде күнделік жүргізетінбіз, сосын мұғалім оқитын ол күнделікті.
Әрине ол кезде шын күнделік ретінде бәрін жазбайтын едік, тек жаттығу ретінде күнделікті өмірді жазатынбыз, бірақ сол әдет шын өмірге де өтті.
Күнделік жүргізу өз бойынша психологқа бару сияқты әсерін беретін. Барлық травмаларымды, құпияларымды сонда жаза бастадым.
Алғаш жазба 2001 жылдың наурызында жасалған екен. Қазір оқушы/студент кезімдегі жазбаларды оқи алмаймын - я кринж болады, я жүректі ауыртады. Әлі де жүргізіп жүрмін күнделікті, бірақ өте сирек жазамын - жылына 1-2 рет.
Қызыма жүкті кездегі жазуды көріп қалдым: басында ұл болады деп ойлаппын, сосын түсімде қыз болатынын көріппін. Ұл болады деп ойлағаным есімнен шығып кетіпті.
Жалпы көп зат ұмытылып кеткен, соны қайта оқығанда, жаңа адаммен тансықандай боласың. Қызық сезім…
Қазір кейде телефонда жазып тұрамын, бірақ дәптерге жазуды да жалғастырғым келеді.
Ал сіз күнделік жүргізесіз ба? Сосын оны оқисыз ба?
Комментарии
Бурын жазатынмын. Казир койдым. Ато случайно баска биреу окып койса, будет не очень
Иә, біреу оқып қояды деп қорқатынмын бұрын, бірақ біздің үйде оқи алатын тек күйеуім, ол ешқашан рұқсатыз тиіспейді.
Көп зат есімнен шығып кетеді жазбасам, сондықтан жалғастырудамын.
Менде кезінде жүргізуге тырысқанмын. Сол кезде ойлайтынмын, кейін ескі жазбаларымды қуана қуана оқитын шығармын деп. Бірақ олай болмай шықты. Мүлдем оқығым келмейді екен, оқып көргенмін негізі, бірақ біртүрлі онша емес сезімдер болды бойымда. Ата-анамның үйінде жатыр, бір барғанда лақтырып жібергім келеді.
Мен өзіммен тасып жүрмін бәрін) кейде жағып жібергім келеді, бірақ қолым бармайды.
күшті👏👏👏 freewriting сенін жақын құрбын сияқты- жаман көзбен қарамайды , жаман ойламайды , тек сені тындап , қалай болсан солай қабылдайды. Мен де көп жазғам, әлі де сирек болса да жазамын, ойымдағыны жазып жазып тастап жақсы сезімде болам😇😇😇
Иә, дәл солай. Барлығын басқаға айта бере алмайсың, ал қағазға жаза аласың. “Бумага не краснеет” демекші, қағаз барлық құпияңды сақтайды :)
Иә, менде күнделікке ойымды жазсам кәдімгідей жеңілдеп қаламын. Сосын балалар туылған соң оларға бөлек күнделік арнадым, олардың әрбір сәттерін жазып отырамын кейін үлкейгенде есте қалатындай.