Мама двоих (6 лет, 8 лет)

Анда-санда посттарды қазақша жазып тұруға шешім қабылдадым. Ал кеттік! 😊

Анда-санда посттарды қазақша жазып тұруға шешім қабылдадым.

Ал кеттік! 😊

Балаларымды мектепке 6 жастан беруге бел будым.

Жан-жақтан кеңес берушілер табылды: «Екеуі де ұл ғой, тынымсыз болады», «7 жастан берген дұрыс», «ерте емес пе?» деген пікірлер айтылды.

Мен болсам: «Біздің генімізге күмән жоқ, ата-анасы сияқты ақылды болады!» — деп жауап беретінмін. 😄

Балабақшаға барған кезде кіші ұлым кей күндері барғысы келмей, нағыз концерт қоятын.

«Мектепте ұятқа қалдырмасын» деп, таңертең күнде екеуміз ойын ойнап шығатынбыз.

Бірінші әрі сүйікті ойынымыз — атақты мультфильм мен кино кейіпкерлерін кезек-кезек атау. Кім айта алмай қалса — жеңіледі.

Жол бойы екеуміз жарысып: «Супермен!», «Спанч Боб!», «Бэтмен!» — деп кете беретінбіз.

Мектепке жақындаған кезде мен әдейі жеңіліп қалатынмын.

Сосын:

— Ооо, сен нағыз жеңімпазсың! Не деген күшті қиялың бар! — деп мақтап қоятынмын.

Сол сәтте көңіл-күйі көтеріліп, мектепке қуанышпен кіріп кететін.

Осылайша түрлі-түрлі ойындар ойлап тауып, бір жыл зу етіп өте шықты.

Егер сіздің де балаңыз мазасызданып, мектепке не балабақшаға барғысы келмей жүрсе — осы әдісті шын жүректен ұсынамын 😉.

Баланы босанған кезде не үшін өкіндім? Мен ағаммен, женгеммен бірге тұрдым. Студент болдым, жұмыс жасадым. Бірақ ешқашан балаларына қарасып берейін деген ойыма келмепті. Шыны керек, жееек көретінмін балаларға қарағанды. Аяука далаға балалармен қыдырып қайтшы дегенде, жише, өзіңіз барып қайтасызба, мен үй жинастырып шығайын дейтінмін. Бір күні есімде, Аяука балараға қарай тұршы, біз бір жақа барып қайтайын деп едік дегенде, жоқ жише менің қолым бос емес, шаруаларым бар деп кеткем. Өзім ТРЦ да қыздармен қыдырып жүргем, сол жерде женгемді көріп қалып, ыңғайсызданғанмын 😅 Енді, менің бала босанғанда өкінгенім, неге мен сол кезде кішкене женгеме көмектесіп, балаларға қараспадым? Бірінші баланы босанып, дымда балаға икемім жоқ, балаға не ыңғайлы, не керектігін білмей бірге жылаған талай күндерім болған. Қайнапкеме барған кезде, тунде: сен ұйықтай тұр, мен балаға қарай тұрайын дегенде, меірімділігінен елжіреп кететінмін. . Сол кезде түсінгенім: Босанған әйелге жан жақтан көмектесіп тұрған жөн екен. Егер босанбаған болсаң тіпті, өзіңе баланы бағып үйренген болашақта керек болатын дүние екен)

Алматыда бесік алуға болады ма? Бесікке бөлеу дұрыс па?

салем кыздар. алматыда кайдан мындай бесик алуга болады?жане бесикке болеген дурыс па?калай ойлайсыздар?мен болеймин деп журмин.бирак карсы пикирлер де естип жатырмын...сиздер калай ойлайсыздар?...

Что делать при ЗПР у ребёнка?

Сәлемтсіздерма!Сурайын дегем балам 1.6 ай ЗПР деген диагноз қойып жатыр Невропотолог под вопросом дейді 2 жаска қарай келініз сосын кореміз деп .Астана жақсы Невропотолог барма неден бастасам болады баламды Коррекционный центрге апарайынба білмей тұрмын.Заранее жауаптарынызға Рахмет!

Шаршаған ана: Үйдегі жағдайды қалай шешуге болады?

Қыздар мен шаршадым катты менин енем мени шаршатты бұлардың столовый ларыда шаршатты күнде 2 де уйктаймын столовыйга неше турли тамақ ,нан, гарнир,салат бааарин озим жасаймын повар тугули ози комектеспейди не балага карамайды жатып алып бол бол деп отырады еше урсады уф деме ах деме өлсен өл дейди мен не истесем болады айтындаршы аяғым исип почкам истеми калады 31 апта болды 2 жаста балам бар мен шыдай алмаймын мен тастаймда кетемин деп ойлап отырм сиздер не дейсиздер мен бул уйде құл мын.

Неге мен баламды беруге тура келеді?

Осы енелерді түсінбеймін неге сөйтет?? Мен не баланы кейін біреуге беру үшін тудым ба?? Болдыма емшектен шықтыма ? Онда 6 айында алып кетем сен жұмысыңа шыға бер дид. Неге??? Неге мен 9 ай көтеріп 9 сағат қиналып туған баламды, бала сүйсем деген арман тілекпен тұрмысқа шыққанымда, бақытым келді өмірге деп жүргенде неге беруім керек енеме??? Не үшін? Сосын өз балам өзімді танымай кетуі үшін бе?! Қызық осы енелер. Сосын балам ертен өскенде е мен керек емес болғасын берген ғлй деп қиналып жүрсін дей ма?!