Мен бала алмаймын, неге мен ауырдым?

Екінші ұлымнын 5 айлығында тағы аяғым ауыр екенін білгенде қатты көңілім түскен еді. Бірінші ой бірден алдыртып тастау болды. Оңбаған ,сатқын эгоист деп айқайға бастым күйеуіме. Мен дайын емес едім. Моральдық та физиалық та тұрғыдан. Оны перзентханадан келгелі күйеуіме күнде айтатынмын. Күнделікті қорғануды жібермей қадағалап жүрген едім жәнеде онын алдында ғана спиральді салтыртуға барғанмын. Еттеккір уақытында кел деп қайтарып жіберген еді креслода қарап болғасын дәрігер. Әне міне күткен еттеккірім кешіге бастағанда білдім аяғым ауыр екенін , мен оны жақсы көре алмаймын , мен бұл баланы қаламаймын , мен бәрібір алдыртамын деп жыладым. Сол күні қатты шаршап ұйықтап қалғанымды пайдаланған ол өз шаруасын тындырып рахаттанып алған ,ал мен қозғалуға шамам болмаған еді. Саған қанша айттым , неше рет қайталадым ,неге сен өзінді ғана ойлайсын , неге менің денсаулығымды ,неге анау баланы ойламайсын деп айқайлаумен болдым. Бірақ қанша алдыртамын десемде ,бұрында бір мед көрсеткішпен болған түсіктен кейінгі өкінішім өзімді қоярға жер тапқызбай жанымды қинайтын ,соны ойлап не де болса алып қалайын деп шештім. Өзін бағасын , смесь береміз , түні бойы өзін тұрып өзін бірге алып жүресін деп шарт қойдым алып қалшы деп жалынып жүрген күйеуіме. Бір бала қолымда , бір бала ішімде қатты қиналдым. Ұлым тек көтерде көтер деп қолдан түспейтін, әкесі жұмыста , көшегеде коляскамен жалғыз өзім , продуктыныда өзім әкеп қоямын . Кешке белім айналып жүре алмай ,ішім қатып жылап жатамын қиналып , бүкіл денем ауырып тепкілеп тастағандай толпа адам. Іштен қызым тепкілейді ,жатшы ей тыныш деп қоямын оған. Оны жақсы көре алмайтын сияқтымын, мен оны қаламаймын, алдырта салу керек еді бұлай қиналғаша деп іштей күйзелетінмін. Бірақ бір жылулық та туындай бастаған сияқты болған іштей. Кейде кешірім сұрап қоятынмын , қызым кешір мен сені жақсы көруге тырысамын, ты просто не тот момент пайда болдын деп. Алладан сау бала беруді тілеп те қоятынмын. Бірақ іштей әлі қабылдай алмай жүрдім. Толғақ түні бойы болғанмен ,таңертен 6 дан бастап күшейіп 9:45 те босандым. Жыламады қызым. Бала кіндігіне оратылып қалған деді, көгеріп кетіпті деп аппарат әкеліп тыныс алдыртып жатты. Кешір Алла дедім ,кешіре гөр, қызым кешір ,сені жақсы көремін деп амандығын тіледім. Мен шынымен онын өмірінін бірінші минутынан бастап қатты жақсы көріп кеттім, өмірімнін гүлі, тәттісі , мен онын менің өмірімде барлығына ,Алланын маған осынша құнды сыйлық бергеніне күнде шүкіршілік айтамын. Ұзақ ғұмыр тілеймін қызыма , оның соншалықты қылықты , нәзік жәнеде ешкімнен тайсалмайтын қайтпас мінезіне тамсана қараймын күнде . Қанша ұрсып жатсанда сызбайды ғо😄 Менің махаббатым, Аллаға сансыз шүкір сені маған жіберген . Бақытым менін