Ностальгия по прошлому: размышления о семье и отношениях

Бугин бир "ностальгия" куни болды менде. Агамнын жана шыккан сериалын корип, сценарийга биздин отбасымыздын омирин баяндап жазган секилди коринди. Акем мен маманын создери, типти агамнын тапкырлыгы мен менин еркелигим де бар.

Негизи, мен бала кунимнен анамыз омирден кайтканша оте ерке кыз болдым. Арине, еркелигим али де бар, бирак сол кездегилей емес. Бурын онша елемеген екенмин, бирак 2 агам мени кишкентайымнан еркелетип, камкор болып жур екен. Барлык калауымды жасауга тырысып. Казир жасым 32 ге келип калды, соган карамасатан мен али де олар ушин "кишкентай" кызбын. Аллага сансыз шукиршиликтер болсын.

Анамыз бен акемиз дуниеден откенде улкен агам 25 жаста, екиншиси 21, мен 15 жаста едим. Оздери де жас болганына карамай, мени окытты, кииндирип, юар калауымды жасап, колик алып берип, узатты. Олар киналмасын деп, мен узату тойыма арзанырак ресторан, дуниеме де коп зат керек емес деп унемдеп журсем, агам маган катты ренжиди. Ата- анамыз бардай жасаймыз, сенде бари керемет болу керек деди. Ар балам туылган кезде де, оздери келе алмай калса, женгедкримди жиберип, агалык камкорлыктарын аямады. Агаларыма Аллах разы болсын! Арбир отбасында бауыр, туыс-тугандар, барша мусылмандар бауырмашыл болсын дегим келеди. Анау граница, мынау граница деп арким оз территориясын тазалаймын деп, отбасынын , бауырдын кунын жогалтып жаткандай. Шет жок, шекара жок, бул дуниеде ешким ешкимге жане бизге ештене тиесили емес. Бари де Алланыки! Расслабиться надо! Журекти кенинен ашып жиьерин, Аллах разылыгы ушин кабылдап, жаксы корип.

Менимен келиспейтиндер коп, сонда да всех люблю ❤