9 жыл болды! Сағыныш, анамның жылуы, Аллаға шүкір

Жаратқанның жазмышына көніп, басымды игеніме ертең міне 9 жыл болады екен.

Қаншама жыл бойы сағыныш жанымды жеп, жүрегімді езді. Сол кезде байқамаппын, Алла мені “көтереді, ол мықты” деген-ау, өзіме солай дем салатын болдым, шүкір. Артыма қарағанымда өкініштің жоқ екеніне көзім жетті. Тек “әттең” деп бір ғана нәрсеге айтқым келеді - анамның ұлдарымды тірідей көрмегені… мұны ойлау да, жазу да қиын екен.

Аллаға сансыз шүкір, екі мәрте ана атандым. Жан жарым, жақындарым қасымда. Өкінбеймін, әке-шешеме жәннәттің төрінен орын тілеймін, сұраймын, нәсіп еткей мейірімі шексіз Жаратқан.