Әйдік үйде тұрсақ та үлкен ұлым қызым өзіміздің бөлмеден шыға қоймаймыз. Ұлым садикке барады, казір…

Әйдік үйде тұрсақ та үлкен ұлым қызым өзіміздің бөлмеден шыға қоймаймыз. Ұлым садикке барады, казір ауырып жүргесін садик жоқ. Бұзықтық бар енді екінші ұлмен ойнағанда по свойский ойнайды да жүгіріп, итеріп, бір бірімен қырылп, ойыншыққа таласып. Аралары бір жас. Екінші ұл кішкене нәзіктеу ол біреу касынан жүгіріп өтсе де жылай салады. Атам мен енемнің баласы ол, соны көбірек жақын тартады. Пылинки сдувает дейді ғой, дәл солай артык кимылдатпайды, ешкімге тиіскізбейді, ойнағанда да екеуі атам мен енем прям касында тұрады и бір ұрып не соғып калса үлкен ұл бітті екеуі екі жақтан атылады. Атамның сөздеріне жыным ұстайды әп әйдік бала, өгіздей боп соны ырбаңдатып, айтқанының бәрін орындап, оны жаман үйретіп деп. Екеуі мысалы ойыншыққа талассыншы либо енем либо атам кіші ұлға болысып екеуі қосылып үлкен ұлдың қолынан ойыншықты тартып алады. Андай сөзбен сен ағасың ғой бере тұршы ойнасын деген жоқ. Сосын кетші бар ана жаққа, осыған дамыл бермейсің дейді. Сонда 3 жастағы балаға өздері дамыл бермейтінін түсіне ма екен. 60тағы ата мен әже 3 жастағы баламен арпалысады. Мен сөз айтсам нешетүрлі айтты, үлкен демейсің кіші демнйсің бетімен кеткен дейді. Кейде ойлаймын осы ата енеден не үйренуім керек деп. Өзімнің ата әжем есіме түседі, сонда ата әжелер де өзгерген ба, бір немерені жаксы көріп екіншіні елемеу деген де болама. Қалай деймін да ол, махаббат бәріне бірдей бөлінбейме деп. Қазір кішкентай, ертен түсіне бастаған кезде осыларды байқаса балам қайғырама, көңіліне тиема деп қорқам. Өткенде мындай жағдай болды, үлкен ұлым машиналармен ойнап отырған содан оларды тізіп бірінің үстіне бірін мінгізіп койған ғой. Атам ол кезде кіші ұлды көтеріп жүр. Содан бала ғой атасына көрсеткісі келіп атам атам деп айқайлап, шалбарынан тартып еді атам бір бұрылып карамады. Бір емес, екі емес 5-6 рет айғайлады. Атам кіші ұлды көтеріп ары карай оны ойнатуға алып кетті. Балам машиналарына карап қалды. Сыртынан карап тұрған менің жүрегім ауырып кетті, ішімнен ашуланып бір бұрылып қараса кайтеді екен деп. Сондай сәттер болғанда ішімнен аяймын, ол да жаным атасының вниманиесін қалайды ғой. Кіші ұлды қатты еркелетеді атасының жаны, атасының баласы деп, үлкен ұлға ондай сөздерді аяйма айтпайды. Енем де солай үлкен ұлды құшақтап сүйіп еркелетіп көрмеген. Қазір жазып отырып текке жылап отырмын. Неге олай деп ойлап, жауабын таба алмай келе жатырмын.