#lovestory ❤

Աղջիկներ չեմ ալարել բոլորիդ սիրային պատմությունները կարդացել եմ😂հիմա ես պատմեմ..ուրեմն մերը ստանդարտներից դուրսա եղել😂ես ու մորքուրիս աղջիկը անկապ սայթ էինք բացել, որ գրում էին ինքը պատասխանում հետո չոռնի էր քցում😂(ասենք դեբիլություն) հետո մի օր գրեց Հայկս ասեցի բեր ես պատասխանեմ, ու սկսեցի պատասխանել, ամբողջ օրը կոպտել ու նեռվերը ուտել😂դե մտածում էի մի քիչ գրվենք չոռնի քցեմ😂հետո մի 3 ամիս գրվելուց հետո մի քիչ կապվեցինք ու համարը տվեց, որ ես զանգեմ, ես էլ մի օր առյուծի կաթ խմեցի ու զանգեցի մի 2 րոպե խոսեցինք ու վերջ(բայց միշտ մտածել եմ, որ սայթով ծանոթանալը անլրջությունա)..անցավ որոշ ժամանակ սայթը ջնջել տվեց ու սկսեցինք viber-ով գրվել, զանգում էինք խոսում ժամերով, մեր առօրյայից պատմում(իրար չէինք տեսել,ինքը Վանաձորից էր, ես` Թալինից)..էդ ժամանակ 2-րդ կուրս էի, որոշեց,որ գա մերոնց հետ ծանոթանա, հելավ փեսու հետ եկավ մեր տուն,իսկ մինչև էդ արդեն գիտեին ինչ ընտանիքից եմ, ու որ ախպերս ու պապաս շաատ խիստ են: Եկան դրսում կանգնած խոսում էին ես էլ ուզում էի պատուհանից նայեի մաման չէր թողում😂ես տանը մամայի հետ էի կռվում, ինքը բանակցություններ էր վարում😂մի խոսքով իրար չհասկացան ամուսնյակս կատաղած թողեց գնաց: Էդ ընթացքում տանը որոշվեց, որ համարս փոխեն, փոխեցին ես էլ ուղեղս մտցրեցի, որ չեմ շբվելու հետը: Մի որոշ ժամանակ անցավ տալս գրեց ֆբով, խոսեցինք մի քիչ, հետո Հայկը քրոջ անունից խոսացնում էր ինձ😂ես էլ նենց հավեսով պատասխանում էի,համոզեցին ու նորից որոշեցի շբվեմ հետը, խոսում էինք քրոջ սայթով, որ ոչ մեկ չկասկածի, ու հուլիսին հանդիպեցինք եկեղեցում(ծանոթությունից 5 ամիս հետո):Էն որ հասկացա, որ ինքը իմ կյանքի կտորնա❤ սեպտեմբերից գնացի Երևան դասերով, գալիս էր հաճախ հանդիպում էինք, գիշերը ժամերով խոսում: Հոկտեմբերին իրա ծնողներն եկան մեր տուն ծանոթանալու, էն էլ պապաս ասեց իմ աղջիկը փոքրա, շուտա(18 էի,իրոք փոքր էի)..էլի շարունակեցինք թաքուն շբվել, ախպերս գիտեր, բայց չէր կարողանում ոչ մի բան աներ, որովհետև տեսնում էր ինչ երջանիկ եմ,բայց մի օր կատաղեց համարս վերցրեց պատուհանից ցած գցեց, հաջորդ օրը գնացի էլի համար հանեցի ու զանգեցի ամուսնյակիս😂: Մի օր էլ ասեց մերոնք էլի են գալու, եթե էլի լեզու չգտան ձերոնց հետ ուրեմն կամ փախնում ենք, կամ էլ դու որոշի🙁Էկավ էդ օրը էլի իրար չհասկացան ու որոշեցինք քննություններիցս հետո փախնենք, դեկտեմբերի 26-ին փախաաանք😂😂ճիշտա սիրտս պայթում էր, նստած լացում էի, բայց դե վերջնական որոշումս էր ու շատ էի սիրում...փախնելու օրը մամայիս զանգեցի ասեցի, որ շատ եմ սիրում ու փախել եմ(լացակումած), ամուսնյակիս գործի տեղի շեֆն էլ որպես մեծ ախպեր տան բանալի էր տվել, որ եթե վատ շարունակություն լինի գնանք էդ տուն մեզ չգտնեն..պապայենքս հելան եկան հետևիցս, կեսրարիս հետ խոսեցին հասկացան իրար, որոշվեց, որ ինձ տանեն տուն 30-ին գան նշանեն ու բերեն հարս...տենց էլ արվեց, նշանդրեք ու եկա առանց հարսանիքի

Ոչ մի վայրկյան չեմ փոշմանել արածիս համար, հիմա մերոնք փեսու համար գժվում են😂մենակ մի բան գիտեմ, ով սիրումա իրոք պետքա պայքարի❤❤ճիշտա շատ կուզեյի, հարսանիք, հարսի շոր, բայց հավատացեք դա չի երջանկացնում, դա ուղղակի սիրուն ավանդույթա, չեմ փոշմանի երբեք🤗