Қайнене жақсы, келіні одан да жақсы, келінге айтудың керегі жоқ, бірін-бірі жарым сөзден намёкпен…

Қайнене жақсы, келіні одан да жақсы, келінге айтудың керегі жоқ, бірін-бірі жарым сөзден намёкпен түсініп, қояды екен. Бір күні келін түсте ұйықтап жатат, ол қайненеге ұнамайды, қайтіп тұр деп айтарын білмей, үйдегі мысықты ұстап алып ұра бастайды :,,жейсің, жатасың жейсің , жатасың деп. Келіні далаға жүгіріп шығат, Қайнене таңғалып не болды деп тұрса, келіні əтешті ұстап алып :Не өзің ұйықтамайсың, не біреуді ұйықтатпайсың деп, ұрып жатыр дейт.