#флешмоб_о_себе_любимой Вырашыла і я падтрымаць флэшмоб. Мяне завуць Юлія, мне 25 гадоў, праз…

#флешмоб_о_себе_любимой

Вырашыла і я падтрымаць флэшмоб. Мяне завуць Юлія, мне 25 гадоў, праз некалькі тыдняў будзе 26. Нарадзілася я ў Менску. Вучылася 7 гадоў у беларускамоўным класе звычайнай сярэдняй школы. Крыўдавала на бацькоў за тое, што мяне туды запіхалі. Але вольных месцаў у рускамоўным класе з ангельскай мовай з першага не заставалася. Ніколі не мела схільнасцяў да моў, але мама казала "так трэба".

У дзяцінстве марыла стаць цырульнікам, нават збіралася ў каледж пасля 10 класа, але перадумала і пайшла ў БДЭУ на факультэт турызму. Не пашкадавала, бо вучыцца было цікава, і калі ўжо атрымліваць адукацыю дзеля дыплома, няхай хаця вучоба будзе цікавай. Пасля 3-га курса паехала на лета ў Амерыку па праграме work and travel. Працавала і жыла на Атлантычным узбярэжжы, наведала Вашынгтон, Ніагару, Нью Йорк. Вярнуўшыся дадому востра адчула любоў да Радзімы, стала цікавіцца гісторыяй, культурай, мовай. Знайшла суполку па інтарэсах і пазнаёмілася з аднадумцамі, сярод якіх быў і мой будучы муж. Тады ж разыйшлася канчаткова з хлопцам, з якім была 4 гады, бо ён не падзяляў маіх інтарэсаў і адмоўна ставіўся да майго жадання "размаўляць".

З маім Яўгенам мы моцна пасябравалі, сябры пачалі жартаваць, што нам трэба сустракацца. Аднойчы прыйшоў дзень, калі ён сказаў, што не хоча больш быць проста сябрам і прапанаваў адносіны. Я тады вучылася на пятым курсе. Мы пачалі сустракацца, неўзабаве праз некалькі месяцаў я пераехала да яго. Вучылася і працавала ў турагенцыі. Ладзіла бас туры на канцэрты, фэстывалі, суправаджала групы. Яўген катаўся са мной. Праз два гады ён зрабіў мне прапанову і я пагадзілася. Тое, што нашае вяселле будзе беларускім, з нацыянальным каларытам не было сумневу і праз 9 месяцаў мы адгулялі сваё душэўнае вяселле з музыкамі і народнымі танцамі.

Мы збіраліся адразу пачаць "працу" над дзеткамі. Але дактары мне амаль не пакідалі шансаў зацяжарыць самой. Тры месяцы гармонаў і стымуляцый не далі рэзультатаў. Параіўшыся з мужам, мы вырашылі кінуць лячэнне да наступнага году і пажыць для сябе.

У нас быў шыкоўны мядовы месяц з маршрутам Рыга-Канны-Манака-Парыж-Люксембург-Канны-Рыга-Менск.

Праз два месяцы пасля вяртання дадому, я пачала адчуваць сябе незвычайна, пасля затрымкі месячных у 4 дні тэст паказаў дзве палосачкі. Зараз мы з маім каханым мужам рыхтуемся да зьяўлення нашага першага сыночка Усяславушкі.

Не шкадую ніводнай перажытай мной хвіліны. Лічу і адчуваю сябе цалкам шчаслівай. Веру, што гэта рэзультат маіх пазітыўных думак і пасылаў у Сусвет.