Второй раз в больнице с ребёнком: сил больше нет
конкретно сылайдым ди да. куьаган санаалариаж киирэрллэр… торуогуттэн иккитэ балыаьага сыттыбыт. бу билигин сыппыпыт неделя буола еще не знаю сколько лежать. бугун балыьага истерикам киирбитэ, дали микстуру павлова, успокоительное. мама говорит «ииригирэн бут, биир огону кыайан корбоххун да, онноогор ыарыьах дьоннор бааллар, оголорун короллор, эн буоллага кыайан корбоххун биир огону, тобон суох что ли, бэйэн токкуйдаа, киьилии кор огону, кесареволаамматагын батта, онноогор чуочэлэр бааллар, куустэх буол, дьаабыланыиа» эти слова меня не поддерживают. мин тоьуннум короче. бу ккоракка миэхэ кимла суох. собус соготохпун. кэргэним баар даганы улэлээн таххар. балыаьага сытан сылайдым, но огону эмптиэххэ наада, саатарын утуорэн испэт, у меня опускаются руки. ч не могу. я не могу.