Как воспитывают детей родственники: боль и переживания мамы

Менің 2 балам бар, уакытында уйктайды тунде және кундізгі уакытта, телефон устамайды, балалармен ойнайды, таңғы кашаларын жейді, басқа тамақтарды да жақсы жейді.

Енді қонаққа бізге туған ағам отбасымен келді. 3баласы бар, режим деген жок, жоқ деген сөзді білмейді, тамақ жемейді незнаю даже уже чем кормить столда отырып жеу дегенді білмейді, букіл уйге тасып , печенье, колбаса, кола жейтіндері, телефон қолдарынан туспейді, дұрыс сойлемейді .

Бірдеңе унамаса, қатты жылап стенді соғып, түкіре салады, сие салады. Сойтіп жатса жеңгем одан арман ерекелететі, неге урспайсың соқпайсың ба десем ол одан арман ерегеседі дейді де қояды

Жеңгеме айтсам күліп отыра береді.

Қалай солай немқұрайлы балаларға қарауға болады түсінбеймін, прям балаларына қарап журегім аурады, асқазаннан не калды дим да, ақыл айтайын десең жеңгем өзі мұғалім, менен 5 жасқа улкен қалай айтасың, соны енді өзі көрмейме, басқа балалармен салыстырмай ма , карамайма? Ағама айтқанмын ол военный болғасын көбінде жұмыста, сол жеңгем уйде тамақта пысырмайтын сиякты,(олар басқа қалада тұрады)

Прям бауыр етім бауырларым болғасын жүрегің аурады екен, бұл постты жылап жазып отырмын((

Неше түрлі адамдар бар екен бұл өмірде, бәрін өзіңдей көрме!