Тьфу тьфу, ұлым бутылкаға сүтін жасап берсем өзі ішіп алып томпиып жата береді коврикта или шезлонгта, кішкене мазасызданса коляскаға салып алып қасымда алып жүрем үй шаруаларын жасап жатқанда. Ал қызым есе, даже не дерімді білмеймін, бүкіл вниманием ұлымда емес қызымда сонда да жылап сықтап көтер мені, маған қарап жат, ішімді сипа, басымды сипа, ананы жим мынаны жемеймін, жылағанда енді бүкіл үйді басына көтереді. 3 жастың балалары осындай болдыма или қызым тым ерке ме? Кейде ұлыма жаным ашиды, бұрында қызым қызғанбайтын, мен бөлген емеспін екеуін, қазір есе аяқ асты қызғанып шыға келді, даже сүт ұлыма қолыммен бере алмаймын, берме диді🥵
Не істерімді білмеймін, қайда қателік жібердім екен деп
мен ұл туғалы, қызым емшектерымды сипалап бастады 😭 уже қооойшы деп жалынып, жалбарынып, айғайлап кетем кейде. қызым қызғанбады, бала кәшкентай болғанда, мой бейби деп айтатын, енді ұлым қызғанып бастады. қызымды құшақтап отырсам, жетіп келіп, басымызға мініп кетеді 😂 мен қастарында болсам тимейді да, басқа бөлмеде ойнаса, әйтеуір кішкентайды шырылдатып жатады. итеріп жіберуі мүмкін, пока прям төбелеспейді. кризис трех лет деп қоямыз, білмейм енді, бірдеңесі болар 🙂